Πώς να επιβιώσεις ως vegan τουρίστας στην Ελλάδα

Το μενού των ταβερνών

Η ομοιότητα στο μενού των ταβερνών, οι οποίες επικράτησαν με το πέρασμα των χρόνων, είναι από άκρη σε άκρη της Ελλάδας εντυπωσιακή. Το μενού πάνω κάτω είναι το παρακάτω.

Ορεκτικά

Τυριά, τζατζίκι, μελιτζανοσαλάτα, φάβα, ταραμοσαλάτα, πίτες στα κάρβουνα, ψητά λαχανικά.

Συνοδευτικά τηγανιτά

Πατάτες, κολοκύθια, κεφτέδες από κιμά, κολοκυθοκεφτέδες ή ντοματοκεφτέδες, σαγανάκι, τυροπιτάκια.

Οι σαλάτες

Σαλάτα χωριάτικη, πράσινη με ρόκα και μπαλσάμικο, μαρούλι-λάχανο, χόρτα και ντάκο με μικρές παραλλαγές. Ίσως (αν έχεις τύχη) και φασόλια χάντρες με φρέσκο κρεμμυδάκι και λαδόξυδο.

Κυρίως

Ψητά, τηγανιτά, και σουβλιστά ζώα ξηράς και θάλασσας.
Και μια υποδεέστερη κατηγορία για παιδιά με την περίφημη μακαρονάδα με σάλτσα ή/και κιμά.

Κυρίως μεν, περίτεχνα δε

Μουσακάς, παστίτσιο, μοσχαράκι κοκκινιστό, κατσικάκι στη γάστρα.

Όσπρια και λαχανικά ως Κυρίως πιάτα;

Ενίοτε βρίσκεις φασολάδα, γίγαντες, γεμιστά ορφανά, και μελιτζάνες στον φούρνο. Ξέχασα κάτι; Ναι, κάτι θα έχω ξεχάσει.

Το παραπάνω μενού το βρίσκεις ίδιο και σε περιόδους νηστείας. Στη Σύμη φέτος δεν βρήκαμε ούτε μία ταβέρνα / εστιατόριο την Μεγάλη Παρασκευή (παρακαλώ) που να προσφέρει μαγειρεμένα όσπρια ως κυρίως πιάτο.

Συμβουλές για vegan τουρίστες

Μετά από χρόνια vegan τουρισμού στην Ελλάδα και έχοντας επισκεφθεί πολλά και διαφορετικά μέρη, θέλω να σας μεταδώσω τον τρόπο που έχω βρει για να λύσω το πρόβλημα του υγιεινού vegan φαγητού κατά την περίοδο των διακοπών μας. Πέρα από την προφανή μη ξεκούραστη λύση που είναι να μαγειρεύει κανείς το φαγητό του σε ένα κατάλυμα με κουζίνα που θα έχει ενοικιάσει, υπάρχει και η εξής.

1. Βολιδοσκοπείτε τα εστιατόρια και τις ταβέρνες της περιοχής που μένετε εντοπίζοντας εκείνα που δεν είναι πρώτης γραμμής. Δηλαδή εστιατόρια που είναι έξω από το κέντρο του οικισμού ώστε να μην γεμίζουν πρώτα, να βρίσκονται δηλαδή σε πιο απόμερα σημεία. Συνήθως οι επιχειρηματίες τέτοιων εστιατορίων είναι πιο φιλικοί και συζητούν περισσότερο. Επιπλέον, ζητάτε από τον επιχειρηματία που σας νοίκιασε το κατάλυμα να σας συστήσει κάποιο εστιατόριο που να έχει διευρυμένη κουζίνα. Στην περίπτωση που κλείνετε ξενοδοχείο, την παρακάτω έρευνα για τις διαθέσεις της κουζίνας μπορείτε να την κάνετε και πριν κλείσετε τη διαμονή σας.

2. Κάνετε βόλτα πρωινή ώρα σε χρόνο που τα εν λόγω εστιατόρια δεν έχουν δουλειά, την πρώτη ή δεύτερη ημέρα της άφιξής σας. Τις πρωινές ώρες κάνουν τις προετοιμασίες τους και έχουν τη δυνατότητα να σας αφιερώσουν ποιοτικό χρόνο.
Τους πιάνετε συζήτηση ρωτώντας καταρχήν εάν έχουν φυτοφαγικές επιλογές στο μενού αναφέροντας ότι είστε vegan. Συνήθως ανταποδίδουν πληροφορίες με τα φυτοφαγικά κύρια πιάτα που διαθέτουν, τα συνοδευτικά και τις σαλάτες.

3. Θαυμάζετε το γεγονός ότι έχουν ένα ή δύο κυρίως πιάτα που είναι χορτοφαγικά και τους υπόσχεστε ότι θα φάτε στο εστιατόριό τους σύντομα. Εγώ συνήθως ρωτάω “Στα γεμιστά βάζετε σταφίδα, κουκουνάρι, και δυόσμο;”. Και από την απάντηση καταλαβαίνω το μεράκι που βάζει ο μάγειρας στο φαγητό. Εάν μου απαντήσει θετικά συμπληρώνω χαμογελώντας: “Και δεν βάζετε πολύ λάδι ώστε να γίνουν βαριά σωστά;”.

Bonus tip: Όταν το φαγητό έχει λίγο λάδι, τα αρώματα των υλικών διακρίνονται ευκολότερα και το φαγητό γίνεται πιο εύγεστο και εύπεπτο.

Ή “Τα φασολάκια τα κάνετε με φρέσκια ντομάτα;” Συνήθως οι άνθρωποι σε τέτοιες ερωτήσεις εάν νιώσουν το ύφος της ερώτησης καλοπροαίρετο, δίνουν απαντήσεις που σχετίζονται με τις συνταγές τους και έτσι ανοίγει ο δρόμος και για περισσότερη συζήτηση.

Δεν ξεχνάμε επίσης να ρωτήσουμε τα συστατικά του ψωμιού που σερβίρει το κατάστημα. Μην εκπλαγείτε εάν διαπιστώσει ο επιχειρηματίας κοιτώντας την ετικέτα ή τηλεφωνώντας στον φούρναρη, ότι το ψωμί του περιέχει ορό γάλακτος.

Σε αυτό το σημείο ίσως χρειαστεί να δώσετε κι εσείς κάποιες πληροφορίες. Εγώ συνήθως αναφέρω ότι τα όσπρια είναι η βάση της διατροφής μας (ναι, ότι τα τρώμε κάθε μέρα και σχεδόν σε κάθε γεύμα) και ότι τα τηγανιτά τα αποφεύγω. Μπορείτε επίσης να αναφέρετε πόσες ημέρες θα μείνετε στον τόπο τους και να ρωτήσετε εάν είναι διατεθειμένοι να σας κάνουν μια ρεβιθάδα μια από τις επόμενες ημέρες. Ρεβιθάδα εκτός από της Σίφνου δεν έχει κανένα εστιατόριο άλλο στην Ελλάδα πλην της περσινής ψαροταβέρνας που την σερβίρει σαν συνοδευτικό ενός ψαροπιάτου και ήταν η αφορμή για την ανοικτή επιστολή στη φίλη μου που δεν είναι vegan.

O επιχειρηματίας κοντοστέκεται και σκέφτεται. Ενίοτε φωνάζει ένα γυναικείο συνήθως όνομα προς την κουζίνα και προσπαθεί να συνεννοηθεί για τις περαιτέρω επιλογές που μπορεί να προσφέρει τις επόμενες ημέρες.

Το 50% των εστιατόρων ανταποκρίνεται θετικά και συνήθως μου λένε ότι θέλουν από την προηγούμενη να ξέρουν τί θέλουμε να φάμε την επόμενη, ώστε να το ετοιμάσουν . Κάπως έτσι ξεκινάει μία συμφωνία ή καλύτερα μία σχέση την οποία δεσμευόμαστε και τα δύο μέρη να τιμήσουμε.

Ο στόχος είναι να βρείτε ένα δύο εστιατόρια “συμμάχους” που θα καλύψουν την πλειονότητα των γευμάτων σας. Προσπαθούμε να βρούμε ένα λιγότερο ακριβό και ένα πιο gourmet ώστε να έχουμε τη δυνατότητα να απολαύσουμε και μία πιο εξεζητημένη εμπειρία φαγητού κάποιες ημέρες.

Κάπως έτσι οργανωνόμαστε για να μπορέσουμε να ξεκουραστούμε. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτή η σύνδεση που πετυχαίνουμε με τον εστιάτορα είναι και μια επαφή που μας φέρνει κοντά στον τόπο καθώς πλέον ανταλλάσσουμε και άλλες πληροφορίες, ακούμε τις ιστορίες του και τις συμβουλές που μας δίνει για τα σημεία που αξίζει να επισκεφθούμε.

Επιπλέον, εμείς τον εξοικειώνουμε με την ιδέα του βιγκανισμού και του λύνουμε τις απορίες του. Είναι δηλαδή μια σχέση win-win που δημιουργείται επειδή υπάρχει ένα πρόβλημα, και η οποία έχει οφέλη και για τους επόμενους – βίγκαν και μη – ταξιδιώτες.